RENKLERDEN KORKMAYAN TASARIMCI: KARIM RASHID
Mekânı şüpheden uzaklaştıran, belirten, işaretleyen ve bizim yapan ise renk kavramıdır. Renk, bir mekânın fethidir. Dünyaca ünlü tasarımcı Karim Rashid de kendine özgü tasarım üslubuyla mekânları renklerden korkmadan, cesurca fethetmektedir.
İnsanların temelsiz içgüdüleriyle bir boşluğu sınırlandırmaları bize mekân kavramını vermez. Mekân; fizyolojik sınırlarla çevrelenmiş boşluğun ötesinde, algıda yakalanan çok boyutluluktur. Georges Perec şöyle diyor: “Mekân bir şüphedir: Belirtilmesine, işaret edilmesine ihtiyaç duyuyorum. Ona sahip olamıyorum, o bana verilmedi; mekânı fethetmem lazım.” Mekânı şüpheden uzaklaştıran, belirten, işaretleyen ve bizim yapan ise renk kavramıdır. Renk, bir mekânın fethidir.
Dünyaca ünlü tasarımcı Karim Rashid de kendine özgü tasarım üslubuyla mekânları renklerden korkmadan, cesurca fethetmektedir. Rashid, tasarımın bir sonuç değil bir süreç olduğuna ve tasarımda ilham alınan fikirlerin bu süreçten beslendiğine inanır. Bu yüzden Rashid için renk; sadece mekânı işaretlemede kullanılan sığ bir kavram olmanın çok ötesindedir. Mekânlar kadar kişilerin de renklerle fethedilebileceğine inanan tasarımcı, tasarlamaya kendisinden başlamaktadır. Renk olgusuyla hem mental hem de fiziki anlamda barışık olan Karim Rashid, renkler üzerinden yaratılan toplumsal cinsiyet baskısını kırmaktadır. Renkleri; formlara, ruh haline ve toplumsal meselelere dokunmak için bir aracı olarak kullanan tasarımcıyı genelde pembeyle özdeşleşmiş şekilde görürüz.
Rashid, pembeyi kendisinin "en süper beyazı" olarak tanımlamaktadır. Pembe için; enerjik, ışıltılı, ilgi çekici ve inşa edilmiş manzaramıza hâkim olan erkeksi dünyaya bir tepki olduğunu söyler. Her ruh hali ve her insan için pembenin pek çok tonu olduğunu savunur. Karim Rashid, kullandığı renkler kadar farklı ve özgün olan tasarım çizgisiyle de dikkat çekmektedir. “Doğa hiçbir zaman keskin çizgilere sahip değildir.” diyen Rashid'in tasarımlarının genelinde kıvrımlı ve oval formları görmek mümkündür. Rashid; gerek kullandığı formlar gerek renk seçimleriyle mekânlarda akıcı, yumuşak, bir o kadar da keskin ve heyecan verici kompozisyonlar yaratmaktadır.
Çikolata tasarımından iç mekâna kadar çok geniş bir yelpazede işler üreten Rashid, kendisini “çoğulcu” olarak tanımlamaktadır. Tasarımcı, tek bir alanda uzmanlaşmayı reddederek tasarımın çok yönlülüğüne tutunmaktadır. Karim Rashid, tasarımı; herkese dokunan, demokratik, canlı ve anı içinde barındıran bir olgu olarak değerlendirir. Bu yüzden de Rashid’in tasarımları geleceğe dönük, dinamizm vadeden bir çizgide şekillenmektedir.
Karim Rashid, tasarımın nostaljik, geçmişe dönük ve tükenmiş olmaması gerektiğini savunur; çağın getirilerinin değerlendirilmesi gerektiğini düşünerek tasarımlarında teknolojiyi etkin olarak kullanır. Dijitale olan eğilimi için ise şöyle der: "Dijital çağın sınırları yok, bariyerleri yok. Dijital çağ tamamen bağımsız ve demokratiktir."
Tasarımlarında ağırlıklı olarak plastik malzemeye yer veren Rashid, “Plastiğin Prensi” olarak anılmaktadır. Karim Rashid, plastik malzemeyi bu kadar etkin kullanması nedeniyle bazı kesimler tarafından çevreci olmamakla suçlansa da malzeme seçimiyle alışılagelmiş kalıpları yıkmaya devam etmektedir. "Sürdürülebilir tasarım eşittir ahşap malzeme" denklemini bozarak; ahşabın sürdürülebilir estetiği her zaman desteklemediğini, hatta ağaçları kesmenin yapılabilecek en yanlış tasarım kararlarından biri olduğunu söylemektedir. Ahşap malzemeyi işlerken çok fazla yağ/kimyasal kullanıldığına ve ekolojik çevre için asıl tahribatın bu olduğuna dikkat çeken Rashid, kendisini sorumsuz bir tasarımcı olarak değerlendirenlere sürdürülebilir plastik üretmenin mümkün olduğunu tasarımlarıyla ispatlamaktadır. Rashid, tasarımlarında biyolojik olarak parçalanabilen polimerler kullanır. Petrol yerine mısır, şeker kamışı ve meyvelerden elde edilen bu polimerler ayrıştırılarak geri dönüştürülebilir. Böylece tasarımcı; doğayı katletmeden sorumlu ve sürdürülebilir bir tasarım çizgisi yakalamaktadır.
Karim Rashid’ in de dediği gibi: "Tasarlayın! Kendinize daha iyi bir dünya tasarlayın! Öyle şeyler tasarlayın ki zekâyı, rahatlığı, teknolojiyi, deneyimleri, ilhamı, güzelliği, şiirselliği sadece maddesel olmaktan çıkarın. Bizim yapmamız gereken budur.” Tasarım renkten, formdan, maddesel olandan korkmamaktır.
Dünyaca ünlü tasarımcı Karim Rashid de kendine özgü tasarım üslubuyla mekânları renklerden korkmadan, cesurca fethetmektedir. Rashid, tasarımın bir sonuç değil bir süreç olduğuna ve tasarımda ilham alınan fikirlerin bu süreçten beslendiğine inanır. Bu yüzden Rashid için renk; sadece mekânı işaretlemede kullanılan sığ bir kavram olmanın çok ötesindedir. Mekânlar kadar kişilerin de renklerle fethedilebileceğine inanan tasarımcı, tasarlamaya kendisinden başlamaktadır. Renk olgusuyla hem mental hem de fiziki anlamda barışık olan Karim Rashid, renkler üzerinden yaratılan toplumsal cinsiyet baskısını kırmaktadır. Renkleri; formlara, ruh haline ve toplumsal meselelere dokunmak için bir aracı olarak kullanan tasarımcıyı genelde pembeyle özdeşleşmiş şekilde görürüz.
Rashid, pembeyi kendisinin "en süper beyazı" olarak tanımlamaktadır. Pembe için; enerjik, ışıltılı, ilgi çekici ve inşa edilmiş manzaramıza hâkim olan erkeksi dünyaya bir tepki olduğunu söyler. Her ruh hali ve her insan için pembenin pek çok tonu olduğunu savunur. Karim Rashid, kullandığı renkler kadar farklı ve özgün olan tasarım çizgisiyle de dikkat çekmektedir. “Doğa hiçbir zaman keskin çizgilere sahip değildir.” diyen Rashid'in tasarımlarının genelinde kıvrımlı ve oval formları görmek mümkündür. Rashid; gerek kullandığı formlar gerek renk seçimleriyle mekânlarda akıcı, yumuşak, bir o kadar da keskin ve heyecan verici kompozisyonlar yaratmaktadır.
Çikolata tasarımından iç mekâna kadar çok geniş bir yelpazede işler üreten Rashid, kendisini “çoğulcu” olarak tanımlamaktadır. Tasarımcı, tek bir alanda uzmanlaşmayı reddederek tasarımın çok yönlülüğüne tutunmaktadır. Karim Rashid, tasarımı; herkese dokunan, demokratik, canlı ve anı içinde barındıran bir olgu olarak değerlendirir. Bu yüzden de Rashid’in tasarımları geleceğe dönük, dinamizm vadeden bir çizgide şekillenmektedir.
Karim Rashid, tasarımın nostaljik, geçmişe dönük ve tükenmiş olmaması gerektiğini savunur; çağın getirilerinin değerlendirilmesi gerektiğini düşünerek tasarımlarında teknolojiyi etkin olarak kullanır. Dijitale olan eğilimi için ise şöyle der: "Dijital çağın sınırları yok, bariyerleri yok. Dijital çağ tamamen bağımsız ve demokratiktir."
Tasarımlarında ağırlıklı olarak plastik malzemeye yer veren Rashid, “Plastiğin Prensi” olarak anılmaktadır. Karim Rashid, plastik malzemeyi bu kadar etkin kullanması nedeniyle bazı kesimler tarafından çevreci olmamakla suçlansa da malzeme seçimiyle alışılagelmiş kalıpları yıkmaya devam etmektedir. "Sürdürülebilir tasarım eşittir ahşap malzeme" denklemini bozarak; ahşabın sürdürülebilir estetiği her zaman desteklemediğini, hatta ağaçları kesmenin yapılabilecek en yanlış tasarım kararlarından biri olduğunu söylemektedir. Ahşap malzemeyi işlerken çok fazla yağ/kimyasal kullanıldığına ve ekolojik çevre için asıl tahribatın bu olduğuna dikkat çeken Rashid, kendisini sorumsuz bir tasarımcı olarak değerlendirenlere sürdürülebilir plastik üretmenin mümkün olduğunu tasarımlarıyla ispatlamaktadır. Rashid, tasarımlarında biyolojik olarak parçalanabilen polimerler kullanır. Petrol yerine mısır, şeker kamışı ve meyvelerden elde edilen bu polimerler ayrıştırılarak geri dönüştürülebilir. Böylece tasarımcı; doğayı katletmeden sorumlu ve sürdürülebilir bir tasarım çizgisi yakalamaktadır.
Karim Rashid’ in de dediği gibi: "Tasarlayın! Kendinize daha iyi bir dünya tasarlayın! Öyle şeyler tasarlayın ki zekâyı, rahatlığı, teknolojiyi, deneyimleri, ilhamı, güzelliği, şiirselliği sadece maddesel olmaktan çıkarın. Bizim yapmamız gereken budur.” Tasarım renkten, formdan, maddesel olandan korkmamaktır.